شهادت امیر المومنین علی (ع) بر تمامی مسلمین تسلیت باد.

تاریخ : پنجشنبه بیست و پنجم خرداد ۱۳۹۶ ساعت 11:42
توسط : رهروان ولايت

فزْتُ وَ رَبِّ الْکعْبَهَ

«فُزْتُ وَ رَبِّ الْکعْبَهَ»؛ سخن امیرمؤمنان علی(ع) به هنگام شهادت، از این حقیقت سرچشمه گرفته است که «آن حضرت در جنگ احد، تا سرحد شهادت جنگید و بدنش شصت زخم برداشت، ولی با دیدن بدن های گلگون حضرت حمزه(ع) و دیگر شهیدان احد، ناگهان عشق و شوری در وجودش پدیدار شد، به طوری که هیجان زده و بی تاب گردید. پیامبر از جریان آگاه شد و به علی(ع) فرمود: به تو مژده باد؛ چرا که شهادت پشت سر توست.»1 امیرمؤمنان علی(ع) سال های سال ماند، غم فراق پیامبر، و همسر گرامی اش فاطمه(س) را با تمام حوادث تلخش تحمل کرد؛ دربرابر غصب خلافتش، به دستور پیامبر اعظم سکوت کرد؛ حتی به منظور حفظ وحدت، خلفای دیگر را یاری کرد و آنگاه که به جایگاه اصلی اش؛ یعنی خلافت رسید، عدالت معنا پیدا کرد. «مفاهیم گوناگونی که شُعب مختلف عدالت دارد، در وجود امیرالمؤمنین درهم تنیده است. امیرالمؤمنین، مظهر عدل الهی است».2

1. محمد محمدی اشتهاردی، سیره چهارده معصوم، ص 117.

2. مقام معظم رهبری، به نقل از: روزنامه همشهری، 27/4/1387.